wij willen meer spelen!

motivatiewerkweekdatumprikkerhelle heinmotivatieplannenspelen

eerst even: wat later we achter in 2018: al die serieusheid en plannen maken. want zo denken wij, we maken plannen om plannen te maken om vervolgens plannen te maken om die plannen weer een beetje aan te passen. wij plannen dus veel minder, wij plannen grofweg een maand vooruit en hebben daardoor meer ruimte om te spelen. f*ck datumprikker (check het filmpje;)).

het zal ongetwijfeld ook voorkomen dat we dan even niks gepland hebben, en dat maakt niet uit. we hoeven namelijk niet elk gaatje van onze tijd in te vullen. deze voor sommige ongewenste tijd (liever iets anders gedaan) gebruiken wij om te vervelen en dat stimuleert onze creativiteit dan weer. wij hebben niet zozeer last van het fomo syndroom: fear of missing out. we schoppen wat tegen een bal, suffen een beetje, wandelen met de hond en scrollen lekker doelloos onze social media af. kattenfilmpjes zijn gruwelijk.

in 2019 gaan wij verder met werkvierentwintig. we willen dat dit gemeengoed wordt en dat wij uiteindelijk overbodig zijn (super chill). ons doel is dus om weer out of business te gaan. dan is onze missie geslaagd. en nu klinkt het misschien een beetje raar, maar wij zijn op zoek naar organisaties die ons helpen met deze missie.

wij geloven dat al dat streven naar prestaties namelijk zorgt voor mindere resultaten. als je vanuit ontspanning dingen doet (zonder focus op het resultaat) je uiteindelijk beter presteert. zie daar het voorbeeld van een potje ping pong. wij waren niet bezig met de score en wat bleek we stonden ruim voor. de voldoening zit hem namelijk niet in het winnen of verliezen, maar in de activiteit zelf: zoals helle hein het aangeeft: de prima donna: iemand die voldoening haalt uit het esthetisch en technisch perfect doen van een activiteit (met als gevolg in haar voorbeeld een wereldrecord). bij veel activiteiten is ontspanning namelijk belangrijker dan hard werken: daarmee forceer je vaak dingen en kosten ze ook nog eens meer energie met vaak als gevolg minder resultaat, wat weer tot frustratie kan leiden.

onze wens is dan ook dat we dit voor meer mensen mogelijk kunnen maken. dat mensen vanuit intrinsieke motivatie (autonomie, betrokkenheid en de wil om te leren) zich kunnen ontplooien. de lol die voortkomt uit spelen (wat minder controle) is fantastisch, maar wat denk je van de ongedwongen sfeer waarin je jezelf ontwikkelt. en dat zal soms met een gekneusde pols gaan en wat blauwe plekken. ons maakt dat niet uit. zoals erben wennemars het zegt over de olympische spelen: wat nemen we niet mee als we naar de copacabana gaan?

daarom zijn wij ook voorstander van een basisinkomen. rommel lekker aan en ga op je plaat. wij zien namelijk ook dat heel veel mensen in een structuur zitten waarvan ze de meerwaarde afvragen. die 40urige werkweek breekt veel mensen op, ze hebben dan een vakantie nodig om te herstellen. super niet duurzaam dus. oplossing: meer spelen. een vakantie zou niet nodig moeten zijn, maar een mooie gelegenheid om iets anders te ondernemen.

de huidige indeling van onze werkzame leven is als volgt: we hebben vakantie (fresh start) gaan aan het werk, hunkeren naar het weekend, balen soms van de maandag en weten niet hoe snel we op vrijdag weg moeten zijn, we hopen op de eerstvolgende vakantie en we herhalen dit. je kan hier vast zelf een visuele voorstelling bij maken. een grote piek, daling, klein herstelmoment en vervolgens zet die dalende trend verder door. tot we ongeveer 5 – 10 – 25 jaar later met overgewicht, hartkloppingen en een versleten wifiheup bij de dokter zitten. nee nu chargeren we natuurlijk. wij hebben zelden gelijk maar vaak wel een punt.

waar wij naartoe willen is dat we naast betaalde arbeid volop ruimte hebben voor andere dingen in ons leven, productiviteit op lange termijn is namelijk niet gekoppeld aan uren (ook niet aan 8 uur). dan ziet het er als volgt uit: vakantie (fresh start) we gaan naar het werk, hebben gedurende de week voldoende tijd voor vrienden, familie en sporten etc. wij vinden een weekend relax, als soort van two/three day holiday, gaan een willekeurige dag weer aan de slag en fantaseren over wat te doen in de eerstvolgende ‘grote vakantie’. visueel zal deze voorstelling een stuk horizontaler lopen dan de voorgaande. wat we doen is dat we naast tijd ook goed omgaan met onze energie (mentale, emotionele en fysieke energie). dat vinden wij pas duurzame inzetbaarheid en vitaliteit.


werk is geworden tot betaalde dagopvang voor volwassenen

structurenwerkweekdagopvangduurzame inzetbaarheidvertrouwenvitaliteitwerkwerkweek

wij grappen soms “werk is geworden tot betaalde dagopvang voor volwassenen” deze opmerking valt niet bij iedereen in goede aarde. en dat snappen wij. wij zullen in deze blog uitleggen wat we ermee bedoelen. werk gaat niet zozeer om wat je bereikt maar om de uren die je maakt. in de ochtend moet je er een klap op geven. dit is wat men zegt in de bouw. zo ben je niet alleen op maandag fit (en productief) maar ook op donderdag (en vrijdag).  we weten dat de productiviteit in de breedste zin van het woord na 6 uur beperkt is. dat geldt voor zowel beroepen waarbij je cognitief (met je hersenen) maar ook fysiek bezig bent. het 1 sluit het 1 het ander niet uit.

oja en die 6 uur is inclusief de noodzakelijke pauze. die pauze zorgt dat er weer even wat zuurstof naar je brein komt of dat je even kan ontspannen en wat kan eten (& ouwehoeren). het is daarom ook best gek dat pauze losgekoppeld wordt van de werkdag. het is namelijk cruciaal voor je functioneren. het is een teken van wantrouwen dat medewerkers niet worden vertrouwd om daar op een fatsoenlijke manier mee om te gaan. deze kijk op de werkdag stamt uit het industriële tijdperk.

aanwezigheid is vandaag de dag nog steeds de norm binnen organisaties. dat is soms functioneel, maar vaak ook niet. daarom pleiten wij voor een werkdag van tussen de 4 & de 6 uur. werk gebeurt regelmatig ook niet op het werk door alle afleiding. we stoppen je in een kantoortuin en je bent er om 9 uur en je mag om 5 uur weer gaan. en laten we niet flauw doen over de flexibiliteit. er zijn al organisaties die toestaan dat je om 8 uur begint en om 4 uur gaat. of je productief bent geweest maakt in zulke organisaties niet uit. vaak zijn hier overleggen en cctjes sturen aan elkaar de activiteiten waarmee mensen de dag vullen.

voor sommige mensen is werk ook een bepaalde bezigheidstherapie. uit onderzoek blijkt dat 8 uur werk per week al voldoende is om de behoefte aan sociale contacten & zinvolheid te vervullen.

betaalde of onbetaalde arbeid is dus wel degelijk belangrijk voor mensen. het gaat hier dan ook om de voldoening die mensen halen uit werk. na 6 uur is de fut eruit, dat geldt overigens voor bijna alle activiteiten van netflixen, wandelen tot je leukste hobby. na 6 uur turen naar een dobbertje of 6 uur fietsen zijn de meeste mensen er wel klaar mee.

als we met een andere bril naar werk gaan kijken dan hebben we volgens ons een gezamenlijk doel. namelijk van meerwaarde zijn voor de organisatie waar je werkt en wat betekenen voor een ander. daarbij is het uiteraard ook simpelweg een manier om geld te verdienen waarmee je ook nog wat leuke dingen kan doen. wat dat dan ook mag zijn.

wij helpen organisaties om hun kijk op werk aan te passen. door slimmer te werken krijgen organisaties meer gedaan in minder tijd. de mensen die er werkzaam zijn zullen met meer plezier naar het werk toe gaan (en weer huiswaarts keren) terwijl ze ook nog eens gezonder en gelukkiger zijn. investeren in vitaliteit en duurzame inzetbaarheid loont. zo simpel is het.

wij zijn een tikkeltje rebels. we schrijven daarom ook dat we dat doen met woorden en met tandenstokers. die laatste is erg belangrijk om een gezond gebit te houden, wij zijn de tandenstoker voor jullie organisatie;) meer weten, neem dan contact met ons op. durf jij het aan en huur jij ons in?

vind je het leuk om de blogs te lezen en wil je ons steunen >> maak geheel een vrijwillige bijdrage over via:  https://bunq.me/waarderingaanwerkvierentwintig

 

 

 

de overeenkomst tussen de tour de france & de werkweek.

motivatiestructurenwerkweektour de francewerkweek

het zomergevoel bekruipt je als de tour is begonnen. mooie zomerse dagen luiden het startschot van de tour in. 3 weken lang (op een rustdag na) zoeven de wielen over het wegdek. het geluid van de helikopter doet de meest onrustige persoon op aarde tot rust bedaren. plof, daar lig je dan. te snurken op de bank. heerlijk toch. je tilt je hoofd op maar door de trance van het geluid van de wielen, de helikopter en de stem van maarten ducrot blijf je in een diepe diepe slaap. hopelijk mis je de finish niet.

lijkt dit een beetje op de vergadering die je afgelopen week weet hebt bijgewoond?

onze werkweek is een beetje als die tussen-etappes bij de tour de france. sommige gedijen er goed bij, maar vele van ons zijn een beetje als peter sagan. ze vervelen zich stierlijk. een kortere etappe zorgt voor meer oemf, meer spanning. helaas, daar gaat het middagdutje. (voor alle slaapkoppen check het filmpje van de vrije denkers hieronder).

onze werkweek is gemaakt om mensen in slaap te sussen en langzaam fysieke en mentaal uit te putten. van je prefontale cortex blijft niet veel meer over dan een rozijntje.

volgens ons kan dat anders! kort die etappes in. waarom rijden we in godsnaam 240 kilometer? maandag 15 juli maakte eenvandaag een item over de kortere werkweek. hebben jullie dit item al gezien? check het dan hier >>> item eenvandaag

het gaat zelfs niet ten kosten van het resultaat. misschien wordt het resultaat er wel beter van?! henry ford korte de werkdag al in van 12 naar 8 en zag dat de mensen meer produceerde, gezonder waren en vrije tijd hadden, een belangrijk element ook voor de consumptie van de goederen die hij maakte.

nu…nu zijn we alweer een eeuw verder en werken we nog steeds (MINIMAAL) 8 uur per dag. laten we de eerste stap zetten, maximaal 8 uur per dag (INCLUSIEF PAUZE).  of werk elke dag 1 minuut minder lang.  tijd & productiviteit (resultaat) is op lange termijn echt niet meer zo sterk aan elkaar gekoppeld.

bij apple hadden ze een cultuur van lange dagen en hard werken. als ze dit niet hadden gehad dan waren ze innovatiever geweest en waren ze eerder met de ipod op de markt gekomen. de cultuur van lange dagen/veel uren maken werkt in veel beroepen averechts (zo ook bij accountantskantoren). word je daar echt scherper van, zie je die fout in de excelsheet echt eerder staan? nee natuurlijk niet. pas als je thuis bent geweest, met de hond gelopen hebt en een douche hebt genomen schiet de oplossing je te binnen. je brein komt dan in een default network modus en blijkt een stuk beter te functioneren dan tijdens die lange werkdag.

zo is meer/langer/hoger/groter niet altijd beter. dat geldt voor drop, voor een hamburger, voor slaap, voor sporten, voor school, maar dus ook voor werken. dit noemt men de theorie van het afnemende grensnut. je haalt meer plezier, voldoening (meerwaarde) uit je eerste hap en naarmate je meer eet neemt de voldoening af (en op een gegeven moment komt het je de strot uit).

 

 

vind je het leuk om de blogs te lezen en wil je ons steunen >> maak geheel een vrijwillige bijdrage over via:  https://bunq.me/waarderingaanwerkvierentwintig

de onzichtbare prikklok

motivatiestructurenwerkweekintrinsieke motivatieprikklokwarmtewerkvierentwintigmethodezomer

de prikklok hebben we fysiek weggedaan. de gewoontes rondom de prikklok nog niet. de leus die nu vaak geroepen wordt is: als je de uren maar maakt. dit lijkt een stap in de goede richting. we hebben dus nog eigenlijk een onzichtbare prikklok.

we geven meer mensen de vrijheid om werk naar eigen inzicht te delen. in deze blog pleiten we voor een volgende stap. een stap waarin we het denken in uren nog meer beperken. de 8 urige werkdag is namelijk 100 jaar oud (en ooit bedoeld om ons te beschermen) nu is het vooral een controle middel. of je wel voldoende uren maakt.

wij zijn voorstander van een menselijke aanpak. dat betekent dat we oog moeten hebben voor de fysieke en mentale behoefte van mensen. de laatste jaren hebben we een vrij instrumentele kijk op mens en arbeid gekregen. zo denken we nog steeds dat de wortel en de stok werkt om mensen in beweging te krijgen. en dat klopt ook. je krijgt mensen ermee in beweging. zodra de prikkel stopt, stopt ook de beweging. we hebben het hier dus niet over motivatie, maar over een beweegreden.

het denken in (meer) uren en (meer) productiviteit stamt uit het industriële tijdperk. evenals de ideeën over wat de mens motiveert. dat laatste is al ruim 40 jaar ontkracht door o.a. de zelf-determinatie theorie. kort gezegd komt het erop neer dat als je naast de fysieke behoefte ook rekening moet houden met de mentale/sociale behoefte van de mens. autonomie, betrokkenheid en competentie. deze elementen zijn even belangrijk als dat we zuurstof en voedsel nodig hebben. als er één van deze componenten ontbreekt kan er sprake zijn van een verminderde motivatie.

nu speelt geld als externe motivator uiteraard ook een rol. dit is een hygiëne factor. is het voldoende dan kan men zich concentreren op het werk zelf. een waardering in sociale vorm (aandacht en betrokkenheid) doet dan vaak meer wonderen dan een geldelijke beloning. en zeker als de beloning vooraf bekend is. elke activiteit kan bestaan uit verschillende type motivatoren van extrinsieke (gecontroleerde) motivatie tot intrinsieke (motivatie).

er zijn ook mensen die de structuur van uren fijn vinden. prima. blijf het gebruiken. wij pleiten juist voor het gebruik van structuren die passen bij jou als mens. zo kunnen sommige structuren ook geïnternaliseerd zijn. dat is een lastig woord voor: dingen die je ooit belachelijk vond blijken achteraf toch fijn te zijn. een voorbeeld daarvan is de soldaten gedrild worden om hun locker tip top in orde te hebben. met bijbehorende grondige (bijna pietluttige) inspectie. toch blijken veel voormalig defensiemedewerkers dit thuis ook omarmd te hebben.

maar nu vraag je je misschien af, hoe schaffen we de onzichtbare prikklok dan af? en dat hoeft niet (altijd). we gaan hem nu anders gebruiken. in plaats van het aantal uren maken…maximeren we het aantal uren op 8 per dag. en bouwen we dit langzaam af naar 6 uur per dag. dit biedt tegelijkertijd ruimte voor flexibiliteit. werk je liever vroeg in de ochtend of komt het je beter uit om wat later te beginnen doe dat dan vooral. bij veel beroepen is daar ruimte voor (niet in alle). het zorgt er ook voor dat er minder afleiding is op het kantoor. mensen die beter en lekkerder door kunnen werken in de ochtend hebben daar baat bij. werk je liever wat later door? doe dat dan. het toverwoord is flexibiliteit. zijn er momenten dat er aanwezigheid tegelijkertijd nodig is: spreek dit dan af.

in de bouw zeggen ze: geef er in de ochtend een klap op. ga dan lekker op tijd naar huis. herstel, doe leuke dingen en kom de volgende dag fit en vitaal op het werk. zo is het weekend dan ook niet meer nodig om te herstellen, maar heb je daarin energie om dingen te ondernemen. hetzelfde geldt voor vakanties. ze zijn een mooie bijkomstigheid, maar opladen hoeft niet meer. daar heb je gedurende de week voldoende tijd voor.

werk minder lang, zeker met de warmte in de zomerperiode: laten we daarom een snufje werkvierentwintigmethode toepassen komende tijd? wie weet bevalt het wel!

meer weten: info@werkvierentwintig.nl >> met als onderwerp: afschaffen van de onzichtbare prikklok: graag!

 

top 5 tips om tijd te besparen

structurenwerkweekduurzame inzetbaarheidtop 5werkweek

iedere organisatie heeft ze wel. een paar rituelen waarvan de medewerkers zelfs afvragen wat het nut en de noodzaak van deze rituelen zijn. in de blog nemen we je mee in de 5 dingen die je het meeste tijd besparen.

1 – neem alsjeblieft pauze! en dat is onderdeel van je werktijd.

huh wat… dat kost toch tijd? jazeker en het levert een heleboel op. het skippen van je pauze is de nummer 1 fail van organisaties. pauze is cruciaal. zuurstof is bij jullie toch ook niet op de bon?!

omdat het zo druk is. omdat je dan een (half) uur eerder naar huis kan. ons advies: doe het niet. het niet nemen van pauze(s) is korte termijn denken. we hebben die ontspanning nodig. even niet aan staan. even niet je blik op het beeldscherm of met je oor aan de telefoon. wandel een stukje. ouwehoer. doe even de ogen dicht en snuif wat verse zuurstof buiten op. dat zorgt weer voor scherpte gedurende dag. daardoor ben je dan ook gelijk effectiever.

2 – vergaderingen zijn altijd optioneel en op woensdag wordt er niet vergaderd.

een harde eis is dat mensen zelf moeten kunnen inschatten of een bijeenkomst noodzakelijk is. daarbij komt ook dat we op woensdagen geen bijeenkomst inplannen. dit geeft (jonge) ouders de mogelijkheid om er voor hun kroost te zijn of voor je ouders wat boodschapjes te doen.

mensen die minder werken kunnen zo nog steeds onderdeel van de organisatie zijn ook op ‘hoger geplaatste functies’. dit kost inderdaad een dag beschikbaarheid. maar levert uitgeruste medewerkers op, want thuis hebben ze meer tijd en aandacht voor de familie. en ook dan wordt dat naar bed gaan ritueel opeens wat minder langdradig. kinderen hebben aandacht nodig. en dat pakken ze hoe dan ook wel. de juffen en meesters zullen jullie eeuwig dankbaar zijn.

3 – gooi whatsapp & e-mail van je telefoon

we communiceren overmatig. zowel per e-mail als per telefoon.

4 – maak de dinsdagochtend en donderdagochtend als stilte ochtend.

we stellen dan ook voor om de dinsdagochtend en donderdag ochtend als stilte ochtend te gebruiken (bijvoorbeeld van 8:00 tot 10:00). dan kan je lekker even ongestoord werken. heb je niks te zoeken op kantoor. start je dag dan wat later. ga lekker sporten, wandel met je hond en skip die ochtendfile. je mede forenzen zullen je eeuwig dankbaar zijn. en je collega’s kunnen ongestoord werken. jullie kunnen natuurlijk ook andere dagen kiezen. zolang jullie dat elkaar maar laten weten in een cctje;) of hang gewoon gewoon weer lekker oldskool het op het prikbord op.

5 – doe je aan aanwezigheidsplicht. beperk dit dan tot 4 – 6 uur.

geef mensen de autonomie om naar eigen tijd en inzicht werk te doen. het lezen van stukken kan prima aan het eind van de dag. na die vergadering en of dat intensieve gesprek ben je niet in staat om een hoog concentratie niveau te halen. langer werken kan zelfs negatieve waarde creëren. naast vermoeidheid door de week heen leidt het ook tot mindere kwaliteit van het werk. uiteindelijk leidt dat ook tot mindere resultaten waaronder een lagere winst.

9 uur werken op een dag om meer salaris te krijgen is zowel voor jezelf als voor de werkgever niet echt snugger. de werkgever kan je beter voor minder uren hetzelfde salaris bieden of andere arbeidsvoorwaarden verbeteren (bijv: ouderschapsverlof verhogen). spreek een maximaal dagtarief af en fix die ‘shit’. hoe? zoek het lekker zelf uit.

is je werk gebonden aan aanwezigheid (werk je in de zorg?) dan pleiten we ervoor om de werkdag langzaam af te bouwen naar maximaal 6 uur en op den duur naar een werkweek van 4 dagen. zo maximeren we de werkweek op 30 uur.

oja en die cao en pensioen onderhandelingen vinden wij vooral kleuren binnen de lijntjes. echte verandering komt er niet. je mag dan misschien wel wat minder laat met pensioen mogen gaan, maar als je al versleten bent op je 55ste dan maken die laatste jaren ook niet meer uit.

succes met het toepassen van 1 of meerdere van deze tips. mochten jullie hulp nodig hebben bij het aanpakken van de (on)zinnige rituelen binnen jullie organisatie: we helpen jullie graag! info@werkvierentwintig.nl > we lezen onze mail regelmatig, maar reageren doorgaans op dinsdagochtend en donderdagochtend. zo beginnen we de week zelden met ad hoc dingen die zich soms vanzelf oplossen.

 

6 = 8

structurenwerkweek24=406=8vertrouwenwerkweek

wij houden van eenvoud. we gebruiken bestaande structuren om werken & leven wat leuker, fijner en beter te maken. 1 van de dingen die we daarom bedacht hebben is de 24 = 40 gedachte. maar hoe komen we daar >> hier volgt onze uitleg:

als we beginnen met werkdagen te maximeren op 8 uur. inclusief pauze en reistijd. altijd fysiek aanwezig zijn is niet direct meer nodig. voor beroepen waar aanwezigheid nodig is, is het natuurlijk ook fijn om dichter bij het werk te wonen. directe buren zijn hoeft overigens ook niet;)

op reistijd langer dan 15 – 30 minuten zitten veel mensen niet echt te wachten. alles langer dan dat neemt belangrijke tijd van mensen in beslag. als je in de trein stapt kan je daar vaak al wat doornemen en voor bereiden. dit gaat voor veel mensen niet af van de effectieve werktijd. even lekker van en naar het werk fietsen, rijden, rennen, wandelen hoeft daarentegen ook niet direct onder ‘werktijd’ te vallen. daarin is redelijkheid en gezond verstand een goede maatstaf.

de volgende stap is de 6 = 8 logica. maar werkvierentwintig dan kom je nog steeds niet op 24 uur uit?

dat klopt. dan kom je op 5 x 6 = 30 uur uit en niet op 24 uur. overigens verplichten wij niemand om korter te werken. je salarisvoorwaarden zijn simpelweg voldaan als je de 6 uur hebt ‘gemaakt’. de 2 uur extra uur heb je al betaald gekregen als startbedrag. je begint de dag dus eigenlijk op +2.

dan komt in de volgende stap.

de 4 daagse werkweek. wat wij belangrijk vinden is dat we meer gehoor geven aan de wetenschap rondom werk en werkbelasting. 8 – 9 – 12 uur werken leidt niet tot meer productiviteit. levert onnodige mentale en fysieke belasting op en is gebaseerd op korte termijn denken. laten we er in de ochtend een klap op geven.

One thing that is already clear is that longer hours do not necessarily mean greater productivity.

we kunnen maximaal 3 uur intensief werken en maximaal 3 uur wat minder intensief werk doen. dit is structureel wel te verstaan. af en toe een langere dag maken is niks mis mee.

met minder lang werken komt ook meer voldoening tot stand. even lekker aan slag geeft meer positieve energie dan ‘slenteren’ en de tijd doden…of jezelf dusdanig belasten dat je leeg thuis komt. een snelle ongezonde hap neemt en geen puf meer hebt om even te gaan sporten of erop uit te gaan.

daarom vinden wij dat we meer autonomie in de werkdag moeten brengen. vind je het fijn om vroeg te beginnen? geen probleem. wil je de kinderen eerst naar school brengen: top. houd je ervan om in de ochtend te sporten: doen! zo kom je uitgeruster en scherper op het werk:)

nog meer voordelen van anders werken zijn te lezen in onze andere blogs:

wij willen meer oemf

meer slapen kan je inkomen verhogen

de 3 voordelen van een kortere werkweek

willen jullie meer weten over de werkvierentwintigmethode? neem dan contact op met ons >> info@werkvierentwintig.nl


zullen we dingen niet (meer) doen?

motivatiestructurenwerkweekkadersperverse prikkelvertrouwenvrije tijd

wat gebeurt er als je dingen niet meer doet? wij proberen dingen zo te maken dat we er ons er niet meer mee bezig hoeven te houden. we proberen dingen zo af te spreken dat mensen het zelf prima op kunnen lossen.

het zit nu een beetje in onze cultuur gebakken dat als we ergens wat over horen, we er een mening over hebben. dat houdt ons allen bezig. en vaak wordt de besluitvorming er niet altijd beter van. en wees eerlijk: hoe fijn was het om tijd door te brengen met je familie, gezin of vrienden afgelopen pasen?

hoe minder werk je hebt, hoe minder uren je maakt… we houden inefficiënte zaken zoals overmatig overleg, reistijd, mailverkeer en telefoontjes in stand. dat is ook waarom wij tegen het uren denken zijn. wat nu als tijd als meest waardevol wordt gezien?

en zoals iemand ooit grapte: “werken is wel leuk, maar het kost zoveel vrije tijd”. en dat heeft alles te maken met onze kijk op arbeid en het in uren denken. het gaat niet meer om goed je best te doen, hard te werken, maar om uren maken. en nee, dit gaat niet over luiheid of niet willen werken. daar wordt dit vaak aan gekoppeld. het gaat juist over intrinsieke waarden als je best doen. iets voor elkaar krijgen en vertrouwen hebben in elkaar. dit komt de besluitvaardigheid ten goede en vergroot tegelijkertijd de snelheid waarmee we kunnen handelen.

wij gebruiken regelmatig het voorbeeld van een vereniging. een vereniging kan je zo inrichten dat mensen zelfstandig kunnen handelen zonder toestemming van bestuur/penningmeester. je spreekt gezamenlijk kaders af. en dat vinden de meeste mensen ook fijn. neem het bedrag waarover iedereen zonder toestemming dingen kan inkopen. dit scheelt enorm veel onnodige communicatie.

in dit geval werd er een bedrag van 100 euro genoemd. een bedrag dat in sommige organisaties waar mensen betaald werk leveren nog geeneens geldt.

was er materiaal nodig voor het onderhoud dan kon het gehaald worden. en wat bleek, 80% van de communicatie ging hierover. bedragen erboven werden besproken in de maandelijkse bestuursvergadering, 12 x per jaar en maximaal 2 uur per keer. waarbij iedereen er zeggenschap over had. en dus niet alleen de penningmeester.

het voordeel hiervan was dat er geen onnodige heen en weer gebel was. de vrijwilligers voelde het vertrouwen om zelfstandig te handelen en de bestuursleden konden zich bezighouden met andere zaken. door dingen niet meer te doen bleek er veel tijd en ruimte te ontstaan. het werk werd als minder belastend gezien en meer mensen wilden een bijdrage leveren aan de vereniging. nu zit er bij vrijwilligers geen perverse prikkel om meer uren te maken en is iedereen gebaat bij het zo soepel mogelijk laten verlopen van het reilen en zeilen van de vereniging, bij betaalde arbeid blijkt dat toch anders te zijn…en is dat niet een beetje vreemd?

1 van de dingen waar werkvierentwintig daarom voor pleit is om eens goed te kijken naar de dagelijkse dingen die tijd kosten. wat is de werkelijk waarde van dat werk en kunnen we het niet anders met elkaar afspreken? dit is allemaal onderdeel van de werkvierentwintigmethode.

met de 124 dagen challenge helpen wij organisaties dit op een leuke manier met elkaar bespreekbaar te maken. wij zijn een detachering en adviesbureau in 1. omdat wij geloven dat ze elkaar kunnen versterken. dat doen we door mensen aan te reiken die al zo denken en doen. en dat doen we door organisaties te helpen met degelijk organisatieadvies (dit doen we dus ook niet op uurbasis).

organisatieadvies: wil jij dit binnen je organisatie wat meer naar voren toe brengen en weet je niet helemaal hoe: huur ons dan in! info@werkvierentwintig.nl

voor detachering: wil jij werken zoals we het hierboven omschrijven: mail ons dan! dan kunnen wij deze organisaties iemand aanbieden die vanuit de werkvierentwintigmethode werkt. soms hebben organisaties frisse mensen nodig die bereid zijn deze veranderingen vorm te geven. wij beloven je: je hoeft niet in uren te denken >> info@werkvierentwintig.nl


wij willen meer oemf!

motivatieintrinsieke motivatiemeer oemfwerkweekwielrennen

op zondag zijn er veel wielrenners op de weg. en zeker nu de temperatuur stijgt. menig wielrenner rijdt zo tussen de 80 & 120 km. het feit dat de rit zo’n 3 a 4 uur duurt en te overzien is, zorgt voor de nodige lol en voor meer oemf tijdens het rijden.

maar wat nu als die kilometers naar de 180 – 200 km gaan. zouden die wielrenners dan elke week vol enthousiasme daar staan? of zouden ze opkijken tegen zo’n lange rit (ca. 6 uur)?

nu denken jullie misschien, wat heeft wielrennen nu met werken te maken. bij sommige bedrijven zijn er 12 uursdiensten. en daar kijken sommige mensen dan behoorlijk tegenop. tijdens de dienst valt het altijd wel mee. en dat moet ook wel, dat is een manier om ermee om te gaan.

nu vinden de meeste mensen dat ook te lang. zonder dat we het zo bedoeld hebben, is er een perverse prikkel gecreëerd om zoveel mogelijk uren te maken. en daardoor gaat de energie en de oemf er een beetje uit. de drang om je best te doen en even lekker aan de slag te gaan.

nu zijn wij voorstander van de helft van zo’n dienst. en voor de reguliere werkdag, een maximum van 6 uur. waarbij we al geen onderscheid meer maken tussen spanning en ontspanning, werktijd of pauze.

wij denken dat als we wat minder lang gaan werken er meer oemf, meer pit in de werkdag komt. je bent dan ook wat minder lang van huis. je stroopt de mouwen op en gaat er even lekker tegenaan.

in de bouw zegt men al: in de ochtend moet je er een klap op geven. nu zou zo’n spreekwoord een beetje misplaatst zijn op kantoor, in de zorg of het onderwijs, maar daar vinden we nog wel wat op. weet jij een mooi alternatief?

korter werken zorgt daarom niet voor mindere resultaten. wij denken dat het zelfs voor betere resultaten en een gezondere samenleving zorgt. laten we eens gek doen en een pilot starten?

mail ons: info@werkvierentwintig.nl met in de titel: wij willen meer oemf!


eenvoud werkt, terug naar de basis

contactmotivatiestructurenwerkweekeenvoud werktintrinsieke motivatievertrouwenvrijheid

de huidige arbeidsmarkt kampt met tekorten. de productiviteit loopt terug. de werkdruk stijgt, stress neemt toe met als resultaat een hoog percentage mensen dat zich niet meer in staat voelt om te werken. laten we er samen wat aan doen: wij hebben daar de werkvierentwintigmethode voor bedacht: we hebben hr omgedacht en de werkvierentwintigmethode ontwikkeld. eenvoud werkt, terug naar de basis!

bij werkvierentwintig zien we de mens. na jarenlang beleid waarin mensen als instrument worden gezien zeggen wij. stop: wacht eens even. waar zijn we nu helemaal mee bezig, neem een pauze…pick a side.

volgens ons werkt dat instrumentele denken juist averechts. mensen zijn geen radertje in een wiel, ze zijn niet te prikkelen door straffen of beloningen (op korte termijn wel, daarom hebben we managers). mensen zijn relationeel. dat is een moeilijk woord voor intrinsiek gemotiveerd.

laten we teruggaan naar de basis. eenvoud werkt. wat drijft mensen? we weten dat er grofweg 3 elementen zijn die werken bij werk (maar ook daarbuiten). ook wel bekend als de zelfdeterminatietheorie. vrij vertaald: ik wil het lekker zelf doen.

1: autonomie en vrijheid

2: betrokkenheid en verantwoordelijkheid

3: ontwikkeling en vooruitgang

willen jullie meehelpen de arbeidsmarkt een stukje duurzamer te maken. en tegelijkertijd de resultaten van jullie organisatie zien verbeteren. hanteer dan de werkvierentwintigmethode.

die methode pleit voor organiseren vanuit vertrouwen. waarbij we de logica hanteren van minimale structuur voor maximale vrijheid. zodat we weer kunnen vertrouwen op de mensen die het werkelijke werk doen.

eenvoud werkt, terug naar de basis. werkvierentwintig

onze missie: 1 basisinkomen per jaar mogelijk maken

motivatiestructurenbasisinkomenintrinsieke motivatievrijheid

wij stellen onszelf een best ambitieus doel. wij willen als organisatie een basisinkomen voor 1 iemand per jaar mogelijk maken. dat is onze missie. wij stoppen max. 10% van onze netto winst in een pot, die we normaal gesproken voor marketing & reclame zouden gebruiken (maximaal € 12.000,-)

we hopen dat andere organisaties ons voorbeeld volgen. wij geloven dat mensen in vrijheid tot de beste dingen in staat zijn. en dat wat we vandaag de dag doen juist haaks hierop staat. we houden mensen onbedoeld klein, maken ze passief en helpen intrinsieke motivatie om zeep. wij zijn wel in voor een experiment.

neem contact met ons op als jouw organisatie wil bijdragen aan dit doel. zo kunnen we samen een alliantie vormen.

wij zijn net begonnen dus op dit moment zit het er voor ons nog niet direct in. maar zodra er € 12.000 euro in zit keren wij het uit. we dragen op dit moment al bij aan het basisinkomen met een klein bedrag aan de duitse variant: mijn grundeinkommen.

en waarom zijn we dan zo voorstander van een basisinkomen?

wij kunnen het niet beter uitleggen dan Andrew Yang als het gaat om onbetaalde arbeid, als het gaat om waardevol werk, als het gaat om waarde in het algemeen. hij legt de betaalbaarheid uit, gaat in op het argument luiheid en over de gezondheidsvoordelen. hij gaat ook in op het systeem dat momenteel passiviteit in de hand werkt en dus averechts werkt.

we vragen jullie even de tijd te nemen en naar dit verhaal te luisteren ook al ben je ideologisch gezien tegen het basisinkomen. juist dan vragen wij je om deze video van de nieuwe presidentskandidaat Andrew Yang over een universeel basisinkomen te bekijken.

er komt een verbod op het woord ‘trainee’

contactstructuren1 aprilbreekijzerstructuurtrainee

wij zijn voorstander van het afschaffen van alle functieaanduidingen. wij vinden gelijkwaardigheid heel belangrijk. titelaanduidingen zoals trainee, junior, medior en senior passen daar niet bij. wij vinden termen zoals stagiaire en werkervaringsplekken ook maar raar. het is gewoon een term om mensen minder te waarderen. en daardoor een studieschuld op te laten bouwen en afhankelijkheid te vergroten. iets wat in onze ogen heel ongezond is. zo creëren we toch geen gezonde arbeids-‘markt’?

even terug naar het woord: trainee. zoals je van ons mag verwachten hebben we dit concept tegen het licht gehouden. de trainee wordt vaak gepresenteerd als de breekijzer voor verandering binnen een organisatie. maar werkt dat eigenlijk wel? wij denken van niet.

binnen 3 weken draai je al mee in de gewoontes van het systeem. je hebt je kritische blik al ingeruild voor conformiteit en structuur. de breekijzerfunctie is dan dus al mak gemaakt. mensen zijn namelijk afhankelijk van het salaris, dus hoever ga je om als breekijzer te fungeren? (dit is dus ook een van de redenen dat we voor een basisinkomen zijn, zodat je altijd je muil open kan trekken: wat is dit voor een gigantische onzin i.p.v ja goed idee ik ga het uitwerken).

met het idee dat een trainee een breekijzer is plaats je de nodige verandering buiten de mensen die een andere titelaanduiding hebben. hetzelfde geldt voor innovatie. door een een afzonderlijke r&d afdeling op te zetten met daarin vaste mensen. innovatie is dan iets wat buiten het ‘normale’ werk plaats vindt. dat is dus ook het geval met een trainee.

daag die ‘oudere’ uit om met die frisse blik te kijken. en denk niet dat die er niet meer is. hoe langer je meedraait in een systeem hoe meer je het als een gegeven ziet. ook bij wat oudere medewerkers zitten een heleboel ideeën. sommige nemen alleen niet meer de moeite om die te delen. of nemen niet meer de moeite om nog tegen de huidige structuren te schoppen (totdat er een burn-out volgt). en volgens ons is dat een nog kwalijkere zaak.

daarnaast is het gebruik van de term trainee een vorm van geaccepteerde leeftijdsdiscriminatie. waarom geen trainee inhuren van een jaar of 60? wie weet brengt dat wel hele andere inzichten met zich mee?

de titel heeft een hoog 1 april gehalte. er komt natuurlijk geen verbod op het woord trainee. dat is ook best onhandig. je kan organisaties met oude idee technologie herkennen aan het woord trainee. wat dat betreft moeten we het eerder toejuichen dan ontmoedigen;) werkvierentwintig probeert dingen met een knipoog te brengen. 1 april is een uitgelezen moment om dat te doen. een moment waarop we met humor elkaar een beetje voor de gek kunnen houden.

nu is de grap dat we dat 364 dagen per jaar al doen, maar op 1 april lijken we er voor uit te komen. het is een beetje zoals het sprookje van de kleren van de keizer. hebben jullie de uitzending van tegenlicht over mijn bullshitbaan eigenlijk al gezien? soms is het pijnlijk hoe satire door de werkelijkheid ingehaald wordt zoals de kop van de speld in 2017: fulltimebaan is het belangrijkste in je leven.

tot slot, sommige mensen kunnen de rebelse houding (en toon) niet waarderen. dat hoeft ook niet. wij zijn hier niet om door mensen aardig gevonden te worden, ook al verdienen wij daar op korte termijn misschien minder geld door. dat is ook niet onze drijfveer. wij geloven dat een andere kijk op arbeid op langere termijn beter werkt. dat is ook onderdeel van de werkvierentwintigmethode.

wil je meer weten over veranderingen op het gebied van hr en organisatieontwikkeling? neem dan contact met ons op: info@werkvierentwintig.nl