wil je toptalent aantrekken (en behouden) bied ze dan een 4 daagse werkweek. de 4 daagse werkweek blijkt een enorme recruitmentmagneet te zijn. en werk niet langer dan tussen de 4 en de 6 uur per dag. ja je leest het goed, voor degene die in uren denken: de optimale werkweek is zo’n ’24 uur’. wist je dat bij organisaties die de overstap maken op de 4 daagse werkweek (100% salaris)….
“als mijn baas doet alsof ie mij goed betaalt, dan doe ik alsof hard werk” ken jij dit gezegde? misschien doen we het letterlijk niet zo, maar toch zijn we meesters in het ‘systeem tevreden houden’. frederick taylor beschreef dit fenomeen al in zijn boek: the principles of scientific management en noemde het soldiering. zoals je weet is alles met ’te’ ervoor niet goed behalve tevreden, nou gooi die dan hier ook maar in de prullenbak. werken is een toneelstuk geworden, waarbij we vooral moeten doen alsof we 8 uur per dag kunnen werken, maar feit is: dat kunnen we helemaal niet, en al helemaal niet structureel. nog even los van het feit dat werktijd en privétijd zelf erg kunstmatig is, gaat dit met name over de fysieke en of cognitieve inspanningsduur (focustijd).
daar zit je dan op een regenachtige donderdagochtend. met je goede gedrag en je enorme bak motivatie. je hebt net de post van jesse geul gelezen over fleur (24) die niet meer fulltime wil werken en zelfs bijval krijgt ipv afgevallen wordt voor een gebrekkige werkethos. want waarom zou je lang(er) werken als het contraproductief is?
het ministerie van vws (volksgezondheid, welzijn en sport) is met de campagne gekomen ‘hey, het is oké’, een initiatief om over stress te praten en dan bijzonder voor de leeftijd van tussen de 16 en de 25 jaar. hiermee willen ze het praten over de mentale gezondheid normaliseren. dat juichen we bij werkvierentwintig natuurlijk toe…maar wat we niet aanmoedigen is dat de oplossingen bij het individu ligt, want daarmee zou je de verantwoordelijkheid ook volledig bij het individu leggen. je kan natuurlijk moeilijk tegen zo’n campagne zijn. want praten over je mentale gezondheid is ook heel belangrijk. wat we er in missen is de systeemwijziging die zo hard nodig is om mensen gezond en vitaal te houden en dat gaat verder dan het individu.
onlangs stond er een artikel op nos.nl, afkomstig van nieuwsuur over generatie z. de ‘verwende sneeuwvlokjes’ van generatie z zoeken hun weg op de arbeidsmarkt. hou op, stop er nu eens mee, al die zelfverklaarde generatie Z experts – het is dikke vette onzin! oke, het gaat er dan wel in bij werkgevers als zoete
ben jij zo’n type dat achter zijn laptop de lunch eet om een uurtje eerder naar huis te kunnen? of gun jij jezelf geen rust gedurende de werkdag? dan moeten wij eens even praten. kleine onderbrekingen gedurende de werkdag zijn cruciaal, voor jou, maar ook voor de kwaliteit van je werk. alhoewel we het misschien
de meeste mensen denken dat het tegenovergestelde van gemotiveerd, ongemotiveerd is. maar het kan nog een stapje verder: gedemotiveerd. laat dat nu iets zijn waar organisaties keigoed in zijn. ze weten van gemotiveerde mensen (waarom zouden ze anders solliciteren) gedemotiveerde mensen te maken. natuurlijk doen organisaties dat niet bewust. het is het resultaat van een verouderde kijk op mens, werk & inkomen.
ben jij ’s ochtends vroeg op en tot in de avond bezig om alle ballen in de lucht te houden? met een beetje geluk plak je er nog wat me-time aan vast maar sporten is een sluitpost. dat is een bonus als alles ging zoals je wilde. wat natuurlijk zelden het geval is. wat zou het fijn zijn als we wat meer kreukelruimte hebben om dat op te vangen. en als het niet nodig is kunnen we het prima op een andere manier inzetten. zodat werk i.c.m. privé geen jongleren voor gevorderden wordt. voor je het weet laat je 1 bal vallen en volgt de rest…daar zit niemand op te wachten.
een van de maatschappelijke oplossingen die ik aandraag in mijn boek: echte mannen werken 4 dagen is een 4 daagse schoolweek. nu is dat zo gek nog niet, want ook de onderwijsbond pleit voor een 4 daagse schoolweek. sommige scholen zijn inmiddels al gedwongen een 4 daagse schoolweek aan te bieden vanwege het tekort aan docenten. we kunnen daarmee van de nood een deugd maken.
organisatiemoe, dat is wat veel mensen zijn. Ze vinden hun werk wel leuk, maar de organisatie van het werk, daar worden ze een beetje verdrietig van, logisch, soms is het ook droevig gesteld met hoe een organisatie functioneert. volgens gallup is 15% van de mensen echt betrokken bij het werk & de organisatie. 85% van de mensen is of niet betrokken of actief niet betrokken (let op het woordje actief (actively disengaged). tijd om daar wat aan te doen!
door deze cursus te doen verhoog je daarmee het welzijn van je medewerkers. de ROI (return on investment) is 150%. elke euro geïnvesteerd in welzijn levert een veelvoud aan euro’s op, in prestaties en in besparingen. wie niet ziek is (wie optimaal functioneert) kan immers waarde toevoegen. kijk, zo krijgen we de businesscase wel rond (vast en zeker), maar raken we dan juist niet verwijderd van de bedoeling: namelijk welzijn verbeteren (en niet de winst verhogen)?
poe dat was het mijn lesje wel weer zeg. iets met practice what you preach of simpelweg ook gewoon in de valkuil trappen. ik lag er deze week (begin augustus) even fysiek sportief uit. ik had een week even iets teveel gedaan of eigenlijk beter gezegd, na een inspanning te weinig rust genomen. ik was zelfs nog even een extra stapje gedaan door een pittige interval in het bos eraan vast te plakken. het kopje was eraf, mijn benen waren ontploft en de rekening…die kwam deze week. ik had een energieschuld opgebouwd. guilty was het vonnis en daarom was het ook direct tijd om die schuld ’terug te betalen’.
“ons werk is stuk” is een boek geschreven door martijn aslander dat de problemen in ons huidige werksysteem benadrukt en pleit voor een radicale verandering. aslander stelt dat traditionele werkculturen en -structuren niet langer voldoen aan de behoeften en uitdagingen van de moderne wereld.
“echte mannen werken 4 dagen” is een boek geschreven door louis goulmy dat de traditionele ideeën over werk en de rol van mannen in de samenleving uitdaagt. in deze inspirerende en praktische gids introduceert goulmy het concept van de 4-daagse werkweek als een middel om een evenwichtiger en bevredigender leven te leiden.
geen zorgen, je bent niet alleen. veel mensen geven aan dat ze klaar zijn met de ratrace. een race waarin er alleen maar verliezers zijn. want hoe lang is het houdbaar en worden we er echt gelukkig van? het antwoord is nee. maar met de huidige huizenprijzen en daaraan gekoppelde hoge maandlasten moeten mensen wel. de keuze of je in de ratrace blijft is dus niet eenvoudig te maken. vooral omdat de maatstaven die we op werk & inkomen los hebben gelaten verouderd zijn. nog steeds geldt wie lang werk, verdient meer, is meer gemotiveerd, ambitieuzer en betrokken en maakt daardoor ook meer kans op promotie (en een hoger salaris).
soms moet ik keihard lachen om functietitels. proceseigenaar is daar 1 van. natuurlijk snap ik dat er bepaalde titels bedacht moeten worden om…nee wacht. ik snap er geen fluit van. deze blog gaat ook niet over de zin en onzin van functie-aanduidingen. deze blog gaat over: alle verplichtingen die mensen hebben als ze ziek zijn.
met deze hamvraag liep ik rond, jawel, toen ik met de hond liep. de meeste mensen zullen denken: nee, je hond uitlaten is een privé aangelegenheid en dus is het geen werk(tijd). ik had de vraag ook anders kunnen stellen: is nadenken terwijl je wandelt werktijd en wat nu als je ook je hond meeneemt? nu wordt het al wat minder klip en klaar. want waarom zou je achter een laptop alleen na kunnen denken en tegelijkertijd bestempelen als werk(tijd), terwijl je misschien juist als je beweegt (hell yeah) je beter na kan denken en meer ontspannen bent? je brein komt dan in het default mode network en is in tegenstelling tot de active mode network een stuk creatiever. voor je het weet heb je dat eureka moment.
als organisatie stoei je met het behouden en of het aantrekken van nieuwe medewerkers. logisch, in een krappe arbeidsmarkt hebben mensen meer keus. dat is wel eens anders geweest. door een vergrijzende beroepsbevolking en door een economie op stoom (al kan dat wat gaan afkoelen de komende tijd) is het nog belangrijker om te investeren in het behouden van medewerkers. zo bleek uit het rapport van het world economic forum. alhoewel dat goed nieuws is voor ons, is het wat minder goed nieuws voor jullie.
een brit, een nederlander en een belg zitten aan de bar een beetje over de werkweek op te scheppen. vraagt de nederlander aan de brit, hoe ziet jullie werkweek er dan uit? de brit antwoordt: “4 dagen van ca. 8 uur. onder de voorwaarden 80% werken, 100% salaris, 100% productiviteit”. en bij jullie dan?
met werkvierentwintig lopen we wel eens tegen het volgende probleem aan. werkvierentwintig verkoopt geen brood om de trek direct te stillen, ook geen benzine waardoor je weer kan rijden, geen keurmerk, voor je wettelijke veiligheidscertificaat en niet iets wat je aan kan trekken ook geen technologie van dingen (zoals de nieuwste smartphone waar je lekker op kan swipen). we lossen ook geen acuut probleem op of beter gezegd lossen een probleem niet acuut op, want er is geen quick fix. de magische toverstaf bestaat niet.