sociaal experiment: 6 weken lang een 4-daagse werkweek

vraag jij je soms ook wel eens af, waarom is een werkdag 8 uur? niet max 8 uur, maar minimaal 8 uur? dan ben je hier aan het goed adres. vanaf 1 mei starten we met een pilot, 6 weken lang een 4 daagse werkweek met werkdagen tussen de 4 en de 6 uur (als je werkgever het vraagt: zeg 6 uur, want bij 4 vallen ze van hun stoel af).

de meeste weten wel dat we geen 8 uur kunnen inspannen, maar we houden het idee hoog, het is daarmee een soort collectief geheim: we doen het niet, maar zolang niemand er naar vraagt is het goed. stiekem is het een klein toneelstukje wat we dagelijks opvoeren. 

the average knowledge worker gets only 2-3 hours of deep focus per day

we zijn (en ik chargeer) niet verder gekomen dan: als je je uren maar maakt, zonder dat we de echte tijdseisen (klokken in het algemeen) los hebben kunnen laten. wat soepeler om te gaan met tijd. alleen al het idee dat we werk kunnen vangen in tijd, dat mensen al dan niet gemotiveerd raken door vast te pinnen op tijd vind ik als motivatie expert verwonderlijk. 

het gaat dan ook niet zozeer om zo min mogelijk te werken, maar om werk beter aan te laten sluiten op zowel je fysieke als cognitieve energie. het gaat om je circadiane ritme. wanneer ben je het meest energiek en gemotiveerd? wanneer komt er bij jou het meeste uit je vingers? hoe uitgerust word je wakker en start je met werken en in hoeverre kan je ongestoord werken?

allemaal vragen die actief spelen bij de effectiviteit van de werkweek. we zijn namelijk ongevoelig voor kleine verliezen van tijd versus geld. dat maakt ons penny wise, maar time foolish.

wil je weten of dat bij jou ook het geval is, doe dan deze scan.

uit de diverse onderzoeken blijkt dat dat is wat mensen zich ongeveer kunnen inspannen, zowel fysiek als cognitief. taylor zag het vroeger al, van werkdagen van 10 uur was men er 4 uur en 12 minuten productief (42%). vandaag de dag is werk vaker cognitief belastend (veelal door taskswitching). we krijgen zo enorm veel prikkels binnen dat we soms rood aanlopen. door het gebruik van AI neemt dat toe: daar wordt het brain fry genoemd.

we kunnen dus makkelijk snijden in het aantal uur dat we werken zonder op resultaat in te leveren. daarmee spelen we tijd vrij voor andere dingen in ons leven. zoals zorgtaken: waar vrouwen vaker last van hebben dan mannen, blijkt wederom uit onderzoek (zie quote). 

“the authors say employers need to rethink how work is organized, not just offer surface-level fixes. Suggested changes include better childcare support, fairer workloads and more realistic expectations about working time.”

hierbij wil ik je uitnodigen om mee te doen met de pilot van werkvierentwintig.  als sociaal experiment nodig ik je uit om de komende periode (start 1 mei) mee te doen met een 4-daagse werkweek (en als het werk het toelaat, een 6-urige werkdag). de pilot is afgeleid van het werkfit programma van werkvierentwintig, maar dan de light versie. 

wil je er begeleiding bij, laat het dan vooral weten, stuur een mail naar info@werkvierentwintig of plan een gesprek in via deze link