mindfulness, veerkrachtstraining, welzijnsapps, stressmanagement — organisaties investeren er fors in. maar ze werken niet. een Oxford-studie van 46.336 werknemers in 233 organisaties vond geen enkel bewijs dat individuele interventies het welzijn verbeteren. sommige hadden zelfs een licht negatief effect.
“more ambition” needed to improve workplace wellbeing”
dr. william fleming (oxford, 2024): “er is groeiende consensus dat organisaties de werkplek moeten veranderen en niet de werknemer.” toch blijven de meeste welzijnsbudgetten gaan naar het individu, niet naar de structuur.
burn-out is daarmee onterecht een jij-probleem geworden in plaats van een wij-probleem. vrouwen, werkende ouders en mensen in hoge-druk omgevingen betalen de prijs. ook in nederland is er een rapport uitgekomen: op de rem, over de hypernerveuze samenleving. geschreven door de raad voor volksgezondheid en samenleving. hun conclusie: welzijn vraagt niet om een individuele aanpak, maar een collectieve aanpak.
wil je weten wat louis daarover geschreven heeft, check dan zijn artikel op substack
klaar met deze scan en wil je nog een andere scan doen, bijvoorbeeld over de 4-daagse werkweek, bekijk dan deze pagina.