broccoli

4 misvattingen over werk.

motivatiestructurenwerkweekeffectiviteitherstelvermogenmoemoeiteplezierwerkvierentwintig

lees hieronder de 4 grootste misvattingen over werk.

1: werken gaat om ‘moe worden’.

1 van de grootste misvattingen is dat je moe thuis moet komen van het werk. deze arbeidsethos is echter best hardnekkig. vroeger was het werk fysiek veel zwaarder. tegenwoordig komen we niet fysiek maar mentaal moe thuis. juist dat is zonde, want je prefrontale cortex is gekrompen. daar word je motivatie, empathie, creativiteit en je probleemoplossend vermogen bepaald. voor je het weet sta je op automatische piloot en kook je weer hetzelfde prakkie (alweer broccoli).

bij alle andere activiteiten is moe een teken van je lichaam dat je moet rusten. structureel met een lege maag thuiskomen is ook niet gezond. laten we wat meer naar ons lichaam (en geest) luisteren.

2: we moeten 8 uur maken anders kost het de werkgever geld.

nee je werkgever wil niet dat je uren maakt, maar dat je resultaten boekt (tenzij je in een urenfabriek werkt). we weten dat de ideale werkdag grofweg tussen de 4 en de 6 uur is. daarna neemt de toegevoegde waarde die ‘per uur’ geleverd wordt significant af. soms is het noodzakelijk om deze ineffectieve werkwijze door te zetten omdat een klus die dag nog af moet, maar structureel is dat onverstandig.

daarom pleiten wij voor de 6=8 filosofie. uren zijn een handige maatstaf als het gaat om mentale en fysieke belasting, maar om ze nog te gebruiken door te klokken is achterhaald. het draait om gezond verstand, redelijkheid en daar kunnen bepaalde structuren bij helpen, zelfs uren.

3: slapen doe je snachts.

het herstelvermogen van mensen wordt onderschat. we denken vaak dat dingen zoals pauze (even ontspanning) of zelfs slapen ten kosten gaat van de resultaten op het werk. 1 van de dingen die veel mensen gedurende de week ervaren is tijdschaarste. dit is even schadelijk als geldschaarste, waardoor mensen 13 IQ punten minder hoog scoren in tijden van structurele schaarste. er is zelfs een verband tussen het verdiende inkomen en de hoeveelheid slaap die iemand heeft.

ook daar geldt dat de meeste mensen tussen de 6 en 8 uur slaap nodig hebben. in de winter zelfs wat meer dan in de zomer. daarom pleiten we ook voor een 4 daagse werkweek icm de 6=8 filosofie. waardoor mensen op lange termijn beter inzetbaar zijn zonder dat het ten kosten gaat van het resultaat. na een langere inspanning moet je in verhouding langer herstellen dan van een kortere inspanning. elke dag een gevoelsmatige marathon lopen is een recept voor burn out.

daarom zou het weekend er niet moeten zijn om op te laden, daar zou men gedurende de week meer tijd voor moeten hebben. het is niet voor niets zo dat de meeste mensen ziek worden tijdens het weekend of in de vakantie. dan krijgt het lichaam de gelegenheid om toe te geven aan de vermoeidheid. steeds vaker blijkt dat geen fysieke maar psychologische vermoeidheid te zijn, wat uiteraard ook zorgt voor een mindere fysieke conditie/belastbaarheid.

4: werk is goed.

sommige werkzaamheden voegen geen waarde toe. dit zijn werkzaamheden waarbij het de medewerkers de meeste moeite kost om ze te doen. soms voelt het dan als bezigheidstherapie voor volwassenen. mensen lopen er spreekwoordelijk op leeg. mensen willen vanuit zichzelf resultaten boeken, vooruitgang zien. werkzaamheden die er niet aan bijdragen zijn voor vele dan ook een struikelblok,

denk aan onnodige administratie. kost vaak enorm veel tijd maar voor vele is het de vraag wat de toegevoegde waarde is. als dit duidelijk is dan zijn mensen vaak ook bereid het te doen. daar ligt een taak voor de controllers om het belang van bepaalde werkzaamheden inzichtelijk te maken (interne & globale transparantie).

als mensen proberen we altijd manieren te verzinnen om het werk beter, eenvoudiger en makkelijker te maken. het idee dat werk dus altijd goed is… dat hindert innovatie. denk aan de wasmachine. door de uitvinden van de wasmachine kwam er tijd vrij voor andere dingen in het leven van mensen (destijds vooral voor vrouwen). waarom doen we dat dan niet met de werkweek/werkdag? de komende jaren zullen we veel veranderingen zien op het gebied van sociale innovatie.

combineer je punt 1 t/m 4 dan heb je de ideale werkweek te pakken.

we beschrijven dit in de plezier/moeite ratio. annemiek van vleuten legt het prachtig uit aan de hand van haar trainingsschema. waarmee we gelijk punt 1 weer behandelen. effort/moeite is een noodzakelijk ingrediënt, maar als de baten minder zijn dan levert het per saldo dus niet het gewenste resultaat op. hierbij zijn de marginale kosten groter dan de marginale opbrengsten. dan zijn we het punt van maximale winst (MO=MK) gepasseerd. bij het zwemmen wordt er dan gezegd dat je gaat ‘harken’. je stopt er steeds meer energie en brute kracht in, maar laat je techniek volledig verslappen. de kunst is om vanuit ontspanning te blijven zwemmen (werken). hierin ontstaat flow en lijkt het vanzelf te gaan.

het is dan ook niet gek dat we vaak met een negatieve connotatie zeggen: “nu moet ik ervoor werken”

 

springen

de plezier/moeite ratio

motivatiestructurenwerkweekannemiek van vleutenautonomiecoercivedan arielyenablingikea effectmoeiteondersteunendpleziersporten

de plezier/moeite ratio

ken je de plezier/moeite ratio al? sommige zaken geven je energie en voldoening, andere zaken weer wat minder. ergens moeite/effort instoppen is niet slecht, het kan zelfs trots met zich meebrengen. we kunnen best stellen dat inzet/moeite een noodzakelijk ingrediënt is. dan ariely verwijst ernaar in het ikea effect >>klik hier. er zit ook een andere kant aan deze medaille. dat is het punt waar inzet en resultaat, plezier en moeite een negatief verband hebben.

mo=mk

kennen jullie de formule voor maximale winst? hier ben je vermoedelijk met economie mee doodgegooid.. mo=mk. de formule geeft de maximale winst aan. een optimaal punt, waarbij een extra eenheid meer kost dan oplevert. oftewel vanaf dat moment neemt de maximale totale winst af.

dit geldt ook voor de plezier/moeite ratio. een optimale werkdag bereikt na een 4 tot 6 uur het punt van mo=mk. de marginale opbrengsten (plezier) staan gelijk aan de marginale kosten (moeite). na dit punt bereik je met meer energie/effort/inzet/moeite minder overall resultaat.

“wat kost het mij aan energie en wat levert het mij op” annemiek van vleuten

1 van de redenen dat we een hekel aan onnodige verantwoording hebben is omdat hierbij de marginale kosten dikwijls hoger zijn dan de marginale opbrengsten. deze werkzaamheden kosten dus per definitie energie/motivatie. daar gaat je winst. side note: mensen zijn niet tegen structuren, zolang ze van toegevoegde waarde zijn.

harken

bij het sporten, neem bijvoorbeeld het zwemmen (of fietsen) is dit het geval als je vermoeid raakt en je de techniek afneemt. mensen gaan dan ‘harken’. het resultaat blijft uit, dat terwijl je er steeds meer energie in stopt. hier is dus duidelijk sprake van een niet optimale verhouding, de effectiviteit en de efficiëntie van de training neemt af. we zeggen het dan ook ‘nu moet ik er voor werken’. dit vraagt enorm veel van je lichaam en geest.

af en toe dit gevoel te hebben is niet erg zoals dan ariely mooi aangeeft. te vaak en te veel dit gevoel te hebben is niet bevorderlijk voor de voldoening die je uit werkzaamheden haalt. daar lopen we dan op leeg. we zijn dan niet meer ontspannen en we moeten daar ook fysieke en mentaal van herstellen.

annemiek van vleuten

annemiek van vleuten heeft een trainingsprogramma dat haar helpt om een betere sportster te worden. naast wat pittige high intensity trainingen staan ook rustigere trainingen.  ze staart zich daarmee niet meer blind op cijfers. haar trainer helpt haar met de opbouw van het schema, waarbij de gevoelsmatige en cijfermatige resultaten uit de trainingen gebruikt worden voor haar volgende trainingen.

de onderzoeken rondom motivatie laten ook zien dat structuren die autonomie ondersteunend werken (enabling control in de theorie genoemd) uiteindelijk tot betere resultaten leiden. op korte termijn is de controlerende stijl (coercive control) effectiever, maar op lange termijn branden we daardoor op. juist dat geeft annemiek van vleuten in deze reportage mooi aan, een echte aanrader.

 

de theorie van het afnemende grensnut

motivatiewerkweekgrensnutoemfoptimaalplezierwelzijnwerkdag

stel je hebt trek. dan levert de eerste hap van je boterham meer voldoening op dan de eerste hap van de 12e boterham. je honger wordt gestild en op een gegeven moment gaat het je zelfs tegenstaan, oftewel een extra hap zorgt voor negatieve waarden. dit is ongeveer wat men bedoeld met de theorie van het afnemende grensnut. het eerste dropje geeft meer voldoening dan het 10e dropje en na 100 dropjes kan je zelfs misselijk worden. serieus kotsmisselijk worden van dropduo’s is geen kunst.

er is dus sprake van een optimale hoeveelheid. dit wordt dat weer het marginale nut van een product of dienst genoemd. in hoeverre levert een extra eenheid iets op (plezier, voldoening, waarde etc.). en wanneer zijn de kosten voor een het produceren van een extra eenheid hoger dan dat dit oplevert. op dit punt zijn de marginale opbrengsten gelijk aan de marginale kosten. dit punt duidt dan vaak ook de maximale winst aan! oftewel wanneer is het functioneel om te blijven werken en wanneer niet.

“in de economie is het grensnut van een goed of dienst het nut, dat gepaard gaat met een toename (of afname) van de consumptie van dat goed of die dienst. ”

bron wikipedia

wanneer is er een optimale hoeveelheid bereikt?

je snapt natuurlijk wel dat we in dit verband we op zoek zijn naar het aantal uren werken op een dag. stiekem maakt ons dat nog niet zoveel uit omdat we denken dat mensen dat prima zelf in kunnen schatten met behulp van de theorie van het afnemende grensnut. het voornaamste is dat deze autonomie cruciaal is. want wie zijn wij om je te beperken in je doen en laten.

wij zijn van mening dat dit ongeveer tussen de 4 en 6 uur ligt. na die tijd is de pit er wel een beetje uit. dat geldt overigens voor bijna alle activiteiten, behalve slapen. daar kunnen we tussen de 6 en 9 uur mee volmaken. verder zijn er maar weinig activiteiten waarbij we de 6 uur met plezier volmaken. we dagen je uit.

dat geldt ook voor vakantie. wij denken dat een optimale vakantie ergens tussen de 2 en 4 weken ligt. we hebben de 2 weken nodig om los te komen van het werk. na 4 weken willen mensen vaak weer terug aan het werk. dit is uiteraard een vrij grove schatting.

hieronder enkele voorbeelden van de theorie

  • de eerste 4 – 6 snoepjes geven meer voldoening dan het 100ste snoepje. bij drop duo’s zijn wij dan vaak misselijk. bij hamburgers ligt dat getal dan weer iets lager;
  • vakanties tussen de 2 en de 4 weken. daarna willen mensen graag weer iets doen voor een ander;
  • de werkdag tussen de 4 en de 6 uur. fysieke en cognitief de beste verhouding voor zowel plezier als voor de belastbaarheid;
  • aantal pagina’s rapport. na een x hoeveelheid pagina’s neemt de complexiteit toe. te weinig pagina’s dan bestaat de kans dat het te beknopt is;
  • slapen, de eerste 6 uur zijn waardevoller dan de uren daarna. en na 8 a 9 uur begin je te draaien in bed. een extra uur slaap voegt dan niks meer toe;
  • vergaderingen & communicatie. te weinig en je weet niet wat er speelt. te veel en je komt niet meer aan het werkelijke werk toe.
  • sporten (na 2 uur raakt de tank op. dan is de oemf er wel uit).
  • broccoli. broccoli is best te doen maar na 200 gram broccoli hebben we voldoende broccoli gezien voor 1 avondmaal.

zo geldt dat ook met werken. vaak houden we vast aan de 8 urige werkdag. omdat we dat altijd zo gedaan hebben. het is voor ons ook niet de bedoeling om onnodige tijdsdruk te creëren. daarom werken we volgens de 6 = 8 filosofie.

je krijgt gewoon je dagtarief van 8 uur betaald. en soms heb je langer nodig dan de optimale hoeveelheid van ca. 6 uur. structureel langer werken is dan geen goed idee. op maandag kan dat prima, maar gedurende de week neemt je cognitieve en fysieke welbevinden af. met andere woorden, het kan zorgen voor negatieve waarden om dus structureel langer dan 6 uur op een dag actief te zijn. wat zou het mooi zijn als het weekend er niet is om bij te komen en de vakantie niet er is om op te laden?

bekijk de werkdag eens vanuit de bril van het afnemende grensnut. wanneer ben jij het scherpst en krijg jij het meest gedaan? wij vertrouwen erop dat de meeste mensen dat wel weten, maar dat de huidige verloning (structuur) aanmoedigt om naar het werk te komen. zo is er ook minder ruis op kantoor want tijd wordt weer je eigen tijd. elke stap die je zet kan je afwegen. is dit functioneel of niet.

zoals in finland wordt gezegd: werk is iets wat je doet, niet waar je naartoe gaat. daar sluiten we ons graag bij aan.

wil je ons steunen? koop dan zo’n te gek t-shirt in onze webwinkel >> webwinkel